2017

En we zijn weer een jaar verder. Heb ik plannen? Natuurlijk. Zoals het op de kalender van Loesje staat:

Goede voornemens

Ik noem ze liever experimenten.

Dat ga ik dit jaar doen, experimenteren.

Geschreven door Brigitte

Vijf en een halve maand

Zolang ben ik afwezig zie ik aan het laatste bericht. Hoog tijd om dit weer leven in te blazen. De komende week zal ik alles eens netjes bijwerken. Nog niet zeker wanneer ik het kan inpassen, de komende week is m’n agenda een drama. Maar goed, dat blijven we toch wel houden denk ik.

Het meest spannende is dat ik de badkamer heb laten verbouwen. Ik heb sinds gister een werkenden douche, de rest ontbreekt nog. Dat zal de komende week alsnog gebeuren. Ik heb er geen problemen mee om m’n tanden te poetsen in de keuken, maar om me daar ook elke keer te wassen is niet m’n favoriet. Ik ben best verwend op dat gebied, ik wil een douche!

Geschreven door Brigitte

De keuken

Het vervelende van alle boeken over organiseren is dat je zelf aan de slag moet. Meestal stop ik op dat punt. Ik heb geen tijd, ik heb geen zin, ik weet niet waar ik moet beginnen, het is nutteloos werk, enz.

Eén van die excuses kan gelijk de prullenbak in. De meeste organisatie goeroes zijn het eens over 1 ding. Begin in de keuken. Ik heb geen grote keuken, de zichtbare delen zijn makkelijk op te ruimen en zelfs schoon te maken. De kastjes laat ik maar zitten en er komt nog geen vreemde lucht uit de koelkast, die kan nog wel even zonder schoonmaak beurt.

Het is ook erg makkelijk praten voor me op een zondag. Lukt het me om op maandag, na een hele dag op kantoor te zijn geweest, de boel netjes te houden? Het zit niet in m’n routine om elke dag de afwas te doen of om fatsoenlijk te koken. En op dinsdag? Dan werk ik thuis maar meestal tot aan etenstijd, dan heb ik geen zin meer om te koken. En afwassen of schoonmaken hoeft niet, ik ben woensdag meestal vrij, de dag bij uitstek om schoon te maken. Totdat het woensdag is geworden.

Ik heb me (weer) voorgenomen om op te ruimen. Dit keer ga ik op zoek naar wat mij motiveert om het aanrecht leeg te houden van afwas en stapels papier. Deze week is het onderwerp van mijn onderzoek de keuken. Pen en papier liggen klaar voor de aantekeningen. Benieuwd wat hier uit komt.

Geschreven door Brigitte

Egoïstisch

We hebben allemaal een ego, we zijn allemaal het centerpunt van onze eigen wereld. Natuurlijk verplaatst die wereld zich regelmatig om anderen er aan toe te voegen waardoor het centerpunt verschuift.
Ik ben er achter gekomen dat wanneer het continent Breien wordt aangedaan dat dit volledig om mij draait. Natuurlijk brei ik dingen voor andere mensen, maar het komt wel als eerst vanuit mezelf.

Mijn vriendin I vroeg een tijdje geleden of ik sokken voor haar wil breien. Ik brei graag sokken en zelf heb ik voorlopig even genoeg, dus ja, ik wil wel een paar sokken voor haar breien. Aan I uitgelegd wat ze naar moest kijken voor sokken garen, ze kan het beste zelf het garen kopen. Eind januari kwam ze trots haar aankopen brengen. Ik een simpel patroon uitgezocht en aan de slag. Nog voordat ik het boord af had realiseerde ik me dat ik het helemaal niet leuk vindt. Het garen is te donker om ’s avonds mee te breien en het garen ligt niet fijn in de hand. Hopelijk worden de sokken wat zachter nadat ze gewassen zijn, anders zijn ze niet echt prettig om te dragen.

Probleem is dat ik nu elke dag een beetje tegen die sokken zit aan te hikken. Ik heb geen zin om er aan te werken en tegelijkertijd wil ik ze graag af hebben. Ik heb mezelf beloofd dat zodra de sokken klaar zijn, ik mag beginnen aan Bonnie’s Wish. Er ligt al garen klaar, de eerste bol is opgewonden en de naalden liggen er bij.

Gelukkig voor mij ben ik halverwege de hielflap van de tweede sok.

Geschreven door Brigitte

Woosh

Heb ik de afgelopen week minimaal 30 minuten yoga gedaan? Nee
Heb ik de afgelopen week tijd genomen voor meditatie? Nee
Ben ik mezelf voorbij gelopen? Ja

Ergens wist ik dat m’n gedachten te snel voorbij kwamen. Ik bleef in hetzelfde patroon zitten en hetzelfde maar herhalen. Erg vermoeiend. Tot ik zaterdag ochtend naar de supermarkt wandelde om een vers broodje te halen voor de lunch. De supermarkt is 3 straten verderop, ik ga voor kleine boodschappen altijd te voet. Halverwege voelde ik mijn autosleutels in m’n zak. Direct gingen m’n gedachten terug naar de voordeur, heb ik gezien of de buren thuis zijn? Hoe kom ik nu binnen. Gelukkig voelde ik direct daarop de huissleutels in mijn andere jaszak.
Op vrijdag heb ik mensen op het werk controles laten uitvoeren omdat ik zeker was dat onze systemen niet naar behoren werkte. Totdat ik erop gewezen werd dat de bestanden waar ik naar op zoek was gewoon volgens planning op de donderdag waren verwerkt. Oh ja, het is nu vrijdag.

Voor de komende week staan de woensdag, vrijdagavond en de zondag nog leeg. Dan moeten die 30 minuten toch wel lukken lijkt me. En voor vandaag toch maar een meditatie die ik hier heb gevonden.

Geschreven door Brigitte