Beetje ontdooid

Nog niet alle sneeuw is weg hier, maar de hoeveelheid groen is groter dan wat er nog wit is. Er is zelfs een beetje zon te zien. Nog even en het is voorjaar (zei ze optimistisch).

Het opruimen is een beetje tot een stilstand gekomen. Ik heb nog wel ruimte op m’n bureau om te werken, maar dat is het dan ook zo ongeveer. Ik heb nu stapels op de grond waar ik elke keer braaf overheen stap. Ik verwacht een betere week te hebben de komende week en dus ook weer wat te doen aan die stapels.

Ik heb eens goed gekeken naar al de projecten op de naalden en zie dat er 5 paar sokken op de naald staan. Da’s wel een beetje te veel van het goede. Deze week heb ik een sok opgepakt om af te ronden. Dat is nog niet gelukt maar ik denk dat ik de komende week er zeker 1 paar af heb.

Het is een korte update deze keer. De winter heeft me goed te pakken gehad de afgelopen week. Ik ben gaan werken en thuis gekomen, dat weet ik nog. De woensdagen ben ik vrij om van alles te doen. Ik heb echter geen idee wat ik afgelopen woensdag heb gedaan. Ik ben met Kees naar de dierenarts geweest en ik heb aan de notulen van een vergadering gewerkt. Blijkbaar heb ik niets aan het huishouden gedaan, of Kees moet een ontzettende smeerpoets zijn en de vloer van zoveel kattengrit en haren hebben voorzien. Maar dat betwijfel ik ten zeerste. Hij heeft vanaf het moment dat hij thuis kwam van de dokter achter het gordijn gelegen. Oh wacht, ik heb inderdaad geen stof gezogen.

Nou ja, volgende week beter.

Winter weg!

Er zijn verschillende producten om diverse vlekken te verwijderen uit allerlei soorten materiaal. Meestal onder een algemene naam als Vlek Weg! Is er niets iets voor de winter? Winter Weg! bijvoorbeeld? De winter hoeft niet helemaal weg, ik weet dat er mensen zijn die de winter heerlijk vinden. Zolang het maar thuis weg is. Een soort spray waardoor het in huis ineens zomer is. Aangename temperatuur, fatsoenlijke luchtvochtigheid en zonnig. Hoe ik dat laatste precies moet voorstellen weet ik nog niet. Zou ik de winter kunnen opruimen? Er zijn meer mensen aan het opruimen lees ik, dus we moeten er gezamenlijk toch een nette en vrolijke boel van kunnen maken. Misschien kom ik nog ergens een geheime stash met energie tegen. Dat mis ik wel tijdens de winter, energie om dingen te doen behalve slapen.

En hier is hij dan, Kees:
Kees
Kees heeft me aangenaam verrast. In het asiel gaven ze aan dat hij iemand nodig heeft met geduld. Nu had Scooter heel veel geduld nodig, die kwam na bijna 10 jaar eindelijk kopjes geven. Ik ging ervan uit dat Kees een paar weken nodig had om te wennen aan alles. Vorige week lag ik onder een fleecedeken op de bank (ik krijg het tegenwoordig niet meer fatsoenlijk warm) en Isis had een plekje op de deken gescoord. Dat leek Kees eigenlijk ook wel een goed idee en nadat Isis was opgestapt sprong meneer op de bank en wandelde dwars over me heen naar een schikte plek. Hij komt nu naast me liggen op de bank (als Mickey er niet ligt) en heeft al een favoriete stoel gevonden aan de eetkamer tafel. De anderen twee hebben hem geaccepteerd, het zijn nog geen echte vrienden geworden. Wat niet is, kan nog komen.

Slak met valium

Niet al te lang geleden vertelde ik een vriendin dat mijn winterdip dit keer zeer mild is. Zeg nu gerust maar was. Ik kan bijna nergens energie voor vinden. Plannen genoeg, totdat ik ze wil uitvoeren. Is het nu echt nodig om te stofzuigen? Met drie katten is het toch weer zo vies. Overal pootjes en haren en kattengrit en af en toe een misselijke kat. Misschien toch zo eventjes de stofzuiger door de woonkamer heen halen.
Grootste probleem is wakker blijven na het eten. Blijkbaar is breien een zeer rustgevende bezigheid, binnen de kortste keren ligt het breiwerk op m’n schoot en zitten m’n ogen dicht. Spinnen hoef ik al helemaal niet te proberen, dan val ik zeker in slaap.
De projecten zijn dus ook niet echt opgeschoten. De sok heb ik uitgehaald omdat hij me niet helemaal beviel. Ben opnieuw begonnen met naalden een maatje kleiner en ik vind hem nu een stuk leuker. De twee kleuren shawl is al helemaal een ramp. Omdat het constant wisselen is tussen de kleuren gaat het langzaam. Nu ongeveer 20 minuten per toer. Niet echt bevorderlijk voor het gevoel van voortgang. Gelukkig is er wel een beetje voortgang, niet genoeg om vol trots te laten zien, maar wel een beetje. Ik ben bezig met het afkanten van de col met kralen, die kan ik volgende keer laten zien.
Ik ga terug in m’n huisje (ben uiteraard een huisslak) om verder te slapen. Oh, en misschien nog wat aan de sok breien, ik kom steeds dichter bij de teen.