Beetje ontdooid

Nog niet alle sneeuw is weg hier, maar de hoeveelheid groen is groter dan wat er nog wit is. Er is zelfs een beetje zon te zien. Nog even en het is voorjaar (zei ze optimistisch).

Het opruimen is een beetje tot een stilstand gekomen. Ik heb nog wel ruimte op m’n bureau om te werken, maar dat is het dan ook zo ongeveer. Ik heb nu stapels op de grond waar ik elke keer braaf overheen stap. Ik verwacht een betere week te hebben de komende week en dus ook weer wat te doen aan die stapels.

Ik heb eens goed gekeken naar al de projecten op de naalden en zie dat er 5 paar sokken op de naald staan. Da’s wel een beetje te veel van het goede. Deze week heb ik een sok opgepakt om af te ronden. Dat is nog niet gelukt maar ik denk dat ik de komende week er zeker 1 paar af heb.

Het is een korte update deze keer. De winter heeft me goed te pakken gehad de afgelopen week. Ik ben gaan werken en thuis gekomen, dat weet ik nog. De woensdagen ben ik vrij om van alles te doen. Ik heb echter geen idee wat ik afgelopen woensdag heb gedaan. Ik ben met Kees naar de dierenarts geweest en ik heb aan de notulen van een vergadering gewerkt. Blijkbaar heb ik niets aan het huishouden gedaan, of Kees moet een ontzettende smeerpoets zijn en de vloer van zoveel kattengrit en haren hebben voorzien. Maar dat betwijfel ik ten zeerste. Hij heeft vanaf het moment dat hij thuis kwam van de dokter achter het gordijn gelegen. Oh wacht, ik heb inderdaad geen stof gezogen.

Nou ja, volgende week beter.

Het is geen TV

De nieuwe computer is dinsdag bezorg en wel erg groot. Nu besef ik hoeveel 27 inches zijn. De bezorger schoof een enorme doos de gang in. Ik heb die dag thuis gewerkt omdat er alleen een datum bekend was waarop het waarschijnlijk zou worden bezorgd.Tijdens m’n lunchpauze heb ik mijn bureau eens leeggehaald. Alles in een doos gestopt. Het bureau kon wel een poetsbeurt gebruiken, ik kwam blijkbaar niet al te vaak achter het scherm.

Nu staat er een scherm van het formaat kleine tv op het bureau. Muis en toetsenbord zijn draadloos, er gaat alleen een kabel naar het stopcontact vanuit het scherm. De draadloze muis is heerlijk, ik had altijd ruzie met de kabel.

De afgelopen dagen heb ik het bureau leeg gehouden en ben begonnen met het opruimen van de planken. Langzaam maar zeker begint het er steeds beter uit te zien. Sleutelwoord hier is langzaam.

Opruimen werkt een beetje verslavend. Ik heb deze week 68 kilo naar de stort gebracht en er is nog meer wat uitgezocht moet worden. Ik ben ook gelijk begonnen met het uitzoeken van de bestanden op de computer. Eerst alles overhalen en dan gaan weggooien. Het eerst wat ik heb gedaan is zorgen dat de administratie van de LSG beschikbaar is, dat moet gewoon door kunnen gaan.

Leuk nieuws: sinds vrijdag woont Kees bij ons. Kees is een kater van 3 jaar uit het asiel waar hij sinds eind juli vorig jaar verbleef. Hij heeft de vrijdag in de kattenbak doorgebracht en de hele zaterdag in een holletje. Hij is een beetje bang van vreemde mensen. Hij wil wel heel graag geknuffeld worden. Ik ben goed genoeg om hem te aaien, maar blijkbaar nog te eng om uit zichzelf langs te komen.

Omdat Kees zich niet laat zien heb ik nog geen foto om hem te tonen. Maar dat komt snel genoeg. Hij kwam gisteravond laat eventjes uit het holletje om naar de kattenbak te gaan.

Ruimte

2013 staat voor mij in het teken van opruimen. Ik heb een huis vol zooi waarvan zeker 75% niet wordt gebruikt. Geen wonder dat ik alleenstaand ben, er past niemand bij. En hoe kan ik nu creatief zijn als dit m’n bureau is?
201301-blog

Rechts buiten het beeld is een stapel met boeken waarop een plant staat, daarnaast mijn naaimachine. Volgende week wordt mijn nieuwe computer bezorgd. Verwachte bezorgdatum is momenteel 8 januari. Ik heb dus nog een paar dagen om alles leeg te maken en fatsoenlijk op te ruimen. Het beeldscherm is groter dan wat ik nu heb, er is iets meer ruimte nodig op de tafel.

Verder ben ik al begonnen met opruimen. Het is alleen nog niet het huis uit en het telt nog niet mee. Planning is om komende woensdag naar de stort te rijden om de eerste kilo’s weg te doen. Het werkt wel bevrijdend om spullen die jaren niet gebruikt zijn weg te doen. Het maakt niet uit of het naar de stort gaat of een tweedehandswinkel.

Het is me vorig jaar gelukt om met minder garen te eindigen. Er zijn 18 bollen en 5,63 km minder in huis, ik heb echter nog wel 198 gram meer. Maar ja, die 18 bollen namen ruimte in en dat is nu weg. Dit jaar ga ik er weer voor.