Woensdag vroeg in de ochtend werd ik wakker van een vervelend gevoel in m’n buik. Ik heb de uren voorbij zien gaan en het gevoel werd alleen maar erger. Uiteindelijk maar het bed uit gegaan en een glaasje drinken genomen. Vervolgens de medebestuursleden laten weten dat ik niet naar Amsterdam zou afreizen. Dat was een goed plan. Niet veel later begon het te rommelen en was niet op tijd bij de wc (nee, dat is geen typefout). Vervolgens kwam het glaasje drinken weer terug naar boven. Ik heb mezelf op de bank geïnstalleerd en de tijd die ik anders in de trein zou zitten gebruikt om aan de muts te werken. Daar is nu voortgang op te melden.
Donderdag had ik afgesproken thuis te werken. Ik kan de radio aanzetten voor achtergrond muziek en doe meestal meer werk dan wanneer ik op kantoor ben, minder afleidingen. Het prettigste is dat wanneer ik de laptop uitzet ik er 5 seconden over doe om m’n achterwerk op de bank te plaatsen (ja, ik ben zeer gecharmeerd van mijn bank).
Voor vrijdag was er een weeralarm afgegeven. Niet naar buiten als het niet nodig is. Het was dus balen toen ik wakker werd en er geen sneeuw lag. Ik naar buiten om te controleren. Wacht, het sneeuwt een klein beetje. Ik thuis alles aangezet en gemeld dat ik toch maar thuis bleef, ik ben opnieuw verkouden geworden. Gelukkig was dit het beeld niet veel later.

Goed excuus om dus thuis te blijven.

Deze week alleen voortgang te melden op de muts en de Advent sjaal. Het lijkt erop dat ik volgende week de muts kan showen.

Afgelopen week is de babydeken in gebruik genomen. Ik ben weer tante geworden, dit keer van Bram. Bram is een rustig kereltje dat de wereld om zich heen in zich opneemt en lekker zit te gurgelen. Hij past nu nog ongeveer 4 keer in de deken, maar dat zal snel genoeg veranderen. Ik wens Bram al het geluk van de wereld toe.

Verder zijn er eigenlijk geen spannende dingen. Ik ben nog steeds bezig met de sjaal. Ik denk echt dat de afwisseling in het patroon er voor zorgt dat ik maar met 1 ding bezig ben. Ik heb wel een nieuw project op de naalden gezet. Omdat de volgende bestuursvergadering van de LSG in Amsterdam is, heb ik een paar uur tijd tijdens het reizen met het openbaar vervoer. Dan is het wel prettig om iets simpels bij je te hebben. Omdat ik dit keer niet wil worden vergeleken met de oma van wie-dan-ook (goh, sokken breien? Dat deed mijn oma ook altijd) ben ik een muts begonnen. Alsmaar 1 recht, 1 averecht totdat het lang genoeg is. Dat moet ik bijna slapend kunnen. Het is de Mayne Island Hat van Caitlin ffrench. Ik doen hem in hetzelfde garen als de sjaal ik nog aan het haken ben. Laat die bus en treinreis maar komen.

Op maandag en dinsdag heb ik aan een sok zitten breien. Op maandag ook nog naar de EHBO geweest. De deken heeft geen aandacht gekregen.

Op woensdag dan toch maar de deken opgepakt. Jeetje zeg, wat een hoop draden om weg te werken. Vooral aan de lange toeren, daar lijkt het wel alsof ik om de 2 toeren een nieuwe bol heb aangezet. Ik heb een aflevering van The Knitgrirlls bekeken (duurt ongeveer een uur) en uiteindelijk besloten om te stoppen. Ik had nog administratief werk liggen van de LSG en die avond een herhaling van de Lotus.

Op donderdag maar weer een sok gepakt, dat is toch makkelijker om mee op de bank te zitten. Op vrijdag een shawl te voorschijn gehaald waar alleen maar rechte steken hoeven te worden gedaan. Vrijdagen zijn over het algemeen de avonden dat ik niets meer fatsoenlijks uit m’n handen krijg.

Zaterdag heb ik mee gedaan aan een rampenoefening bij het station in Best. Hierbij waren allerlei hulpdiensten betrokken. Gelukkig dat er geoefend wordt, het liep niet helemaal vlekkeloos. Er zijn twee mensen daadwerkelijk naar het ziekenhuis gegaan. De eerste had een schouder uit de kom, net voordat de oefening begon en de tweede is hard tegen de knie getrapt door een politieagent. Dat was dus echt niet nodig geweest. We hadden de opdracht gekregen de hulpverleners geen letsel toe te brengen, ik ga ervan uit dat een hulpverlener ook geen letsel toebrengt aan een figurant.

Vanmorgen de deken weer op tafel gelegd en tadaa, hij is klaar. Ik moet hem nog wel even wassen voordat ik hem weggeef. Daar heb ik nog ongeveer 2 weken voor. Nee joh, ik wacht niet zo lang. Hij gaat de komende week al in een sopje.