Afgelopen week is de babydeken in gebruik genomen. Ik ben weer tante geworden, dit keer van Bram. Bram is een rustig kereltje dat de wereld om zich heen in zich opneemt en lekker zit te gurgelen. Hij past nu nog ongeveer 4 keer in de deken, maar dat zal snel genoeg veranderen. Ik wens Bram al het geluk van de wereld toe.

Verder zijn er eigenlijk geen spannende dingen. Ik ben nog steeds bezig met de sjaal. Ik denk echt dat de afwisseling in het patroon er voor zorgt dat ik maar met 1 ding bezig ben. Ik heb wel een nieuw project op de naalden gezet. Omdat de volgende bestuursvergadering van de LSG in Amsterdam is, heb ik een paar uur tijd tijdens het reizen met het openbaar vervoer. Dan is het wel prettig om iets simpels bij je te hebben. Omdat ik dit keer niet wil worden vergeleken met de oma van wie-dan-ook (goh, sokken breien? Dat deed mijn oma ook altijd) ben ik een muts begonnen. Alsmaar 1 recht, 1 averecht totdat het lang genoeg is. Dat moet ik bijna slapend kunnen. Het is de Mayne Island Hat van Caitlin ffrench. Ik doen hem in hetzelfde garen als de sjaal ik nog aan het haken ben. Laat die bus en treinreis maar komen.